<< July >> S M T W T F S 29  30  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  2  << 2008>> บ่นย๊าวยาว ไหลไปๆ WANTED short hair snake on the tree last day in Singapore ไดอารี่ที่ชื่นชอบNiveeP'AnnP'PleKwangP'Dewพี่พิมShopLism	เรท ฉ (เฉพาะวัย ฉะ-กัน) ~~... ทำงาน เบื่อๆ ก็เลยนั่งฟังเพลงแก้เซ็ง อ่ะนะ ฟังเพลงนี้แล้วมันก็ครึ้มอกครึ้มใจดี เด๋วนี้ความสามารถทางด้านการเขียนมันตกลงนะ อยากจะบ่นอะไรมากมาย แต่มันเขียนไม่ได้ดั่งใจอ่ะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรือว่า สมองมันสึกหรอไปเนี่ย ไหนบอกว่า ใช้เยอะๆแล้วจะฉลาดขึ้นไง?? ... ... บ่นเรื่องไรดีน๊า ตอนนี้ก็คงจะมีแต่เรื่องงานอ่ะนะ หลังจากที่ทำงานมาปีครึ่ง มันก็มีอะไรเยอะแยะอ่ะ อาจจะเพราะว่า ได้มาอยู่บริษัทเล็ก ในบริษัทใหญ่ อ่ะ งง งง เหอๆๆ งานทุกอย่าง เป็น international ... ดูดีมะ แต่ว่าคนทำงานจิงๆ ทำกันแบบพี่น้อง ทำกันแบบ สังคมกันเองอ่ะ และอีกอย่าง เรากับคนอื่นๆ ในทีม engineer เนี่ย ก็สนิทกันมาก อยากที่รู้ๆ กับอิแว่นเนี่ย ถึงมันจะอ่อนกว่าเรา 2 ปี แต่ก็สนิทกันจนตบหัวกันได้แล้ว กุมึง อิเหี้ยอิสัดกันตลอด คนอื่นๆก็เหมือนกัน ความสนิทมันเหมือนเพื่อนอ่ะ เหมือนเพื่อนมัธยม เวลาด่ากัน บางครั้งก็แยกไม่ออกนะ ว่ามันด่าเล่นๆ หรือด่าจิงๆวะ?? เหอๆๆ ... ... และอันนี้ก็เป็นประเด็นนะ ไอ่ด่าจิงด่าเล่นเนี่ย ด่ากันทีไรแม่งก็ขำใส่กันทุกที จนประเด็นมันถูกเบี่ยงเบน..ไป... บางทีเราซีเรียสนะ คือ งานมันไม่ใช่อ่ะ มันต้องจิงจังกว่านี้นะ ที่ด่าเนี่ย ด่าแบบจิงจังนะ(โว้ย) ไม่ได้พูดเล่นๆ แม่งจะขำทำเฮียไรเนี่ย วันนี้นี่ เจ็บแสบ มันมีงานด่วน ซึ่งเราไม่ได้เป็นคนรับงานอ่ะนะ มีน้องคนนึง รับงานไป ไปคุยกับ boss หญ่ายยยยยยยยยยยเลยล่ะ แล้วสักพัก น้องคนนี้ก็วิ่งมาเรียกเรา บอกให้ planning เข้าไปคุยหน่อยสิ เราก็ ไรวะ เออ... ไปก็ไป (- -) เรารู้แล้วล่ะว่าปัญหาอะไร สาเหตุอะไร ประวัติเป็นมายังไง พูดได้หมด เพราะปัญหานี้แต่ก่อนก็มี แก้มากับมือ พอเราจะพูด ไอ่น้องนี่แม่งก็สอด สอด เสือกตลอดอ่ะ จะด่ามันก็ไม่ถูก มันเป็นเหมือน อะไรดีอ่ะ โรคประจำตัวมั๊ง ต้องพูดตามคนอื่นตลอด... จิงๆไอ่ปัทก็เป็นนะ มันชอบพูดตามคำสุดท้ายอ่ะ เหมือนจะคอยต่อประโยคให้จบ แต่ก็ไม่น่ารำคาญเท่าไอ่นี่ แม่งพูดซ้ำกุทั้งประโยค พูดทำหอยไรเนี่ย คราวนี้ พอมันพูด เราก็หยุดพูด ในใจก็คิด อ่ะ มึงอยากพูด มึงพูดไปๆ ไอ่น้องนี่ก็หยุดพูด แล้วถามเรา อย่างงี้ใช่มั๊ยพี่ แสดดดด มึงไม่รู้ไม่แน่ใจ ก็ไม่ต้องพูดดิวะ อารมณ์หงุดหงิด ปวดฟันก็ปวด ปวดท้องก็ปวด ตอนมันมาเรียก กำลังจะลุกไปขี้เลย ขัดจังหวะคนจะขี้นี่อันตรายนะ อารมณ์ตอนนั้นกรุ่นๆ ขี้จุกตูด แต่ก็อยากจะกระโดดถีบมันด้วย พอเราพูด อธิบายเสร็จ Boss ก็ อ่ะ solution นี่ ไปทำ ไปเทส มานะ ... งานเข้าสิ สั่งแบบนี้ หมายถึง 2 คน ช่วยกันทำนะ ตามความเข้าใจ จิงๆเราโดนเรียกไปถามมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ ทำก็ทำ ไม่เป็นไร ช่วยๆกัน เราก็นั่งอ่าน นั่งหา เรียกดูข้อมูลจิ๊ เป็นยังไง ปากก็คอยถาม คอยบอกไอ่น้องนี่ (พอดีนั่งใกล้กัน) ให้ทำอย่างงั้นอย่างงี้ แอบแชทปรึกษาไอ่แว่นไปด้วย ถึงน้องคนนี้จะเข้างานพร้อมอิแว่น แต่ว่า... นะ ไม่รู้เพราะน้องเค้าชอบอู้ ชอบหลับใน ชอบเล่นเกมส์ หรืออะไรก็แล้วแต่ มันก็ทำให้วิชาความรู้ไปช้ากว่าเพื่อนๆ แต่ก็ยอมรับว่า ความรู้เฉพาะทางเค้าก็มี เพียงแต่มันไม่ได้เป็นความรู้ที่เอามาใช้ได้บ่อยๆ พอเราปรึกษาอิแว่นเสร็จ บอกให้น้องเทส มันก็เงียบไป สุดท้ายเราใจร้อน ก็เทสเองแม่งเลย ขี้เกียจสั่งแระ กุเบื่อความชักช้า... เทสไปเทสมา จากงานเล็ก ก็กลายเป็นงานใหญ่ ทั้งไฟล์ไม่ update ข้อมูลไม่ตรงกับชุมสาย เสียงที่ลูกค้าได้ไม่ตรงกับความต้องการจิงๆ ไม่ตรงกับ rel ด้วยซ้ำ เรื่องก็เริ่มบานปลาย ขยายขึ้นเรื่องๆ สุดท้ายไม่ไหวแล้ว ขอข้อมูลอิแว่นไม่พอ ก็ขอให้มันมาช่วยดูหน่อย ระหว่างนั้นก็คิดว่า ไอ่น้องนี้ก็คงหาข้อมูลให้เราอยู่ด้วย เพราะงานมันนะ ย้ำ งานมัน.. อิแว่นสังหรณ์ใจ รู้ว่าไอ่น้องคนนี้เป็นคนยังไง อิแว่นบอก มันมีงานด่วนเหมือนกัน ทำงาน A อยู่ แล้วมันก็ตะโกนตามไอ่น้องนี่ว่า พี่ๆตามงานไรอยู่อ่ะ ไอ่น้องตะโกนตอบ ตามงาน A อยู่ !!! อ้าว แล้วงานกุล่ะ จิงๆ งานมึงอ่ะนะ boss รออยู่ งานเร่ง งานด่วน มึงหันไปทำงานเหี้ยไรเนี่ย!!! อิแว่นแชทมา กุว่าแล้วววว มันต้องเป็นแบบนี้ แล้วอิแว่นก็ปล่อยงาน A ให้ไอ่น้องคนนั้น หันมาช่วยเราแทน จนได้ตามประสงค์ boss เดินไปรายงาน พร้อมแจ้ง status update ว่า มีจุดผิดมหาศาลซ่อนอยู่ Boss มอบหมายงานสังฆยานาชุมสายให้เรากับอิแว่น... แล้ว mail มา Thanks for Ploy and ... ไอ่น้องคนนั้น ป่าว... มันไม่ได้ทำอะไรซักนิดเลย แต่ได้รับคำขอบคุณไป อิแว่นบอกว่า ไม่เป็นไร งานเล็กๆ มันรับได้ แต่ถ้างานใหญ่ๆ มันไม่ยอม!!! ... ... ที่เล่ามา จะว่ามีอคติมั๊ย จิงๆก็มีอยู่นิดๆแหละ ถ้าจะเอาให้แบบยุติธรรมนะ ก็ต้องมองที่เราด้วยว่า บอกน้อง สอนน้อง รึยัง ว่าควรจะทำงานนี้ก่อนนะ ( เรียกว่าน้อง เพราะอายุน้อยกว่า แต่เข้างานก่อนเรา 3 เดือนนะนี่ ) เราก็บอกว่า แถมแล้ว สั่งงาน ติดตามผล ไม่ใช่สิ ไม่ได้สั่งอย่างเดียวนะ ช่วยทำด้วย แต่สุดท้ายแล้ว งานตกมาที่เรา กับอิแว่น ซึ่งโดนเราดึงมาช่วย(ประจำ) แล้วคำขอบคุณ ก็ไปตกอยู่ที่ไอ่น้องนั้นด้วย อิแว่นถาม แล้วจะให้มันทำไง ให้มันไปบอก boss ว่า thank ผมสิคร้าบ ผมเป็นคนทำนะคร้าบ หรอ?? เหอ เหอ เหอ ก็จิงของมัน.. ... ... หลายงาน หลายที นานๆเข้ามันสะสมหว่ะ เด๋วนี้ไม่อยากจะร่วมงานกับน้องคนนี้แล้ว ตามเนื้องานเค้าควรจะมีความรู้เยอะกว่าเรา ควรจะ support เรา ทำงานด้วยทีไร ไม่รู้ใคร suport ใครกันแน่ ... ... Update 21:41!!! จบการบ่นกระทันหันเนื่องจากมีงานเข้า (T^T) พรุ่งนี้กะจะลาซักหน่อย เพราะว่าปวดท้อง ท้องเสียงไม่หายซักที เป็นมา 2 วันแล้ว แล้วก็กะว่าจะไปดูบ้านด้วย เค้าคงทำความสะอาดเสร็จแล้ว สุดท้าย อดแล้ว อดลา... งานเข้า 3-4 งาน ชนกันตูมตาม ... พรุ่งนี้ได้ OT ชัวร์ๆ เหอ เหอ เหอ เขียนต่อ... แต่บ่นต่อไม่ไหวละนะ เครียด ... นั่งทำงานตอนประมาณเกือบๆสี่โมงเย็น แชทกัน ชวนกันไปกินเฟรนฟรายด์ เพราะบัตรซื้อ 1 แถม 1 ยังไม่หมด อยู่ดีๆ my great boss ... เหอ เหอ เหอ ก็เดินมาหาที่โต๊ะ แล้วก็ควักแบงค์ร้อยออกมา!!! ยื่นให้เรา!!! 555+ แล้วก็บอกว่า อะไรเนี่ย วันนี้ไม่มีอะไรกินเลยเร๊อะ?? เอาตังค์ไปซื้อหนมกินไปๆ 55555+ สงสัยจะเป็นโบนัสของวันนี้ เพราะงานเยอะเหลื๊อออเกินนนน เราก็กำแบงค์ร้อยวิ่งไปหาพัทกับอิแว่น ชวนลงไปหาอะไรกินกัน จิงๆปกติก็ลงไปเดินอู้งานกันตอนบ่ายสามกว่าๆประจำอยู่แล้ว แต่วันนี้งานมันเยอะจิงๆ ก็เลยไม่ได้ลงไปไหนกันเลย boss เดินมาอีกรอบ บอกว่า สงสัยร้อยเดียวจะไม่พอ ควักให้อีก 50 บาท เหอๆๆ engineer ลงไปกัน 5 คน อิอิทบอกว่า หาร 5 ได้คนละ 30 บาท กินข้าวเย็นกันเลยดีกว่า ไอเดียบรรเจิดจิงๆ เหอๆๆ แต่ไม่ได้ๆ เงินนี้เปรียบเสมือนเงินกองกลาง ต้องซื้อของกินไปวางไว้โต๊ะกลาง วันนี้ก็เลยอิ่มฟรี อิ่มจ้งตังค์อยู่ครบ ได้ข่าวว่ามะวานพี่เก่งพากะดึกไปกินเหลา-เหลาด้วย ถึ๊งว่า อ้วนกลับมายิ้มๆ ไม่โวยวายหาของกินเหมือนวันอื่นๆ (-*-) ตอนซื้อของกินกลับมาวางที่โต๊ะ ปรากฏว่า boss มีประชุม แป่ววว อดกินเลย ประชุมเสร็จ boss เดินมาถามว่า ไหนล่ะของกิน เหอ เหอ เหอ ทุกคนชี้มาที่เรา แสรดดดดดดดดด ได้กินไปไม่ถึง 5% ของทั้งหมดเรย (T^T) ... ... จิงๆ boss เรานี่ ใจดีสุดๆเลยนะ ถึงจะดูเหมือนดุ แต่เป็นคนใจดีแล้วก็อารมณ์ดีด้วย วันนี้เรากับอิแว่นจะเข้าไปคุยด้วย เรื่องงาน ที่เราค้นพบว่าชุมสายมีจุดผิดพลาด อิแว่นก็ไปชะเง้อคออยู่ตรงประตู เห็น boss เหน็บ bluetooth ไว้ที่หู เราก็เลยถามว่า "คุยได้มั๊ยคะ" boss บอก "ขอคิดดูก่อน" ... ทำหน้าตายด้วย เรากับอิแว่นมองหน้ากัน เอ๋อเรย แป่วววววว เจอคำตอบนี้ทำไงวะ อิแว่นบอก เอาใหม่ๆ ชะเง้อไปถาม "คิดออกยังคับพี่" boss หัวเราะแล้วบอกว่า "คิดออกแล้ว เข้ามาได้" เหอ เหอ เหอ อ้อ ก่อนหน้านั้นก็ทีนึง ตอนไอ่น้องคนนั้นมันตามเราเข้าห้อง boss boss ถามว่า สบายดีมั๊ย เราก็ตอบว่า สบายดีค่ะ boss บอกว่า เด๋วจะไม่ค่อยสบายแล้วนะ แล้วก็หัวเราะ (= =) แต่ละมุขเค้านะ แล้วชอบยิงมุขหน้าตายด้วย อาทิตย์นี้ ผลลัพธ์ของความผิดพลาดของไอ่พัทจากเดือนที่แล้วมันปรากฏขึ้นมา พัทโดน boss เรียกว่า ฆาตกร!! 5555555+ โคตรขำเรย ชี้หน้าแบบว่า พัทนี่เองเป็นฆาตกร คือ ตอนแรกหาคนผิดนานมาก หาไม่ได้ ทุกคนจะมาโทษเรา boss ถามก่อนเลยว่า ไอ่พลอยป่าววะ ทำผิดป่าว แป่ววววววว เราก็รีบหา ใครวะทำผิด คือ งานนี้เราเป็นคนออกแพลนน่ะ แต่ไม่ได้ทำเอง ปรากฏว่าพัทผิด boss บอกว่า จับตัวฆาตกรได้แล้ว ไอ่พัทจ๋อยเรย เหอๆๆๆ แต่เค้าก็พูดขำๆอ่ะ พูดไปหัวเราะไป ... ... วันนี้มีคนซื้อ POP-CORN มาวางไว้อีกแล้ว แบบที่ต้องเอาเข้าไมโครเวฟก่อนอ่ะ ตอน boss ประชุมเสร็จ เดินมาโต๊ะกลาง ปรากฏว่าของกินหมดแล้ว เหลือแต่ป๊อปคอร์น boss บอกว่า ที่ป๊อปคอร์นเหลือ เพราะมันต้องเอาเข้าเวฟ นี่ถ้าเป็นของที่ไม่ต้องเอาเข้าเวฟ ป่านนี้หมดไปนานแล้ว เหอ เหอ เหอ ถูกต้อง ตั้งแต่ engineer ย้ายมานั่งตึกนี้ โต๊ะกลางไม่เหลือของกินเลยซักอย่าง อะไรมาก็หายหมดๆๆ ขนาดแยมทาหนมปังอ่ะ ยังกินเล่นเลย น้ำตาลปึก มีคนเอามาวาง เหมือนจะแกล้ง แม่งก็กินกันจนจะหมดแล้ว พอไม่มีอะไรกิน ก็เดินมาหักน้ำตาลปึกไปกินเล่น (-"-) วันนี้ต้องใส่ uniform บริษัทอ่ะ เสื้อสีน้ำเงิน อ้วน พัท อิแว่น เหมือนโดเรม่อน 3 ตัวเลย 555555+ ... ... เรื่องเครียดๆหายไป เพราะมี boss อารมณ์ดี ดีเน๊อะ ~~ พรุ่งนี้งานหนัก(มาก)รออยู่ สู้ สู้ ... ...   Posted on Thu 3 Jul 2008 21:56
Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง